ഡോക്ടർ ഹരീഷിന്റെ ജീവിതത്തിലെ അസാധാരണമായ ഒരു ദിവസം
രാത്രി ഒന്നരമണി, ജൂൺ 3, 2020
ദുഃസ്വപ്നം കണ്ട് പേടിച്ചുവിറച്ച് എഴുന്നേൽക്കുന്നവർപോലും ആ പേക്കിനാവ് അവസാനിച്ചല്ലോ എന്നതിൽ ആശ്വസിക്കും. എന്നാൽ അതിന് നേർവിപരീതമായിരുന്നു ആ രാത്രിയിലെ എന്റെ അനുഭവം. ആരുടെയോ കരച്ചിൽ കേട്ടാണ് ഞാൻ ഉറക്കത്തിൽനിന്നെഴുന്നേറ്റത്.
തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ പി.ജി. ഹോസ്റ്റലിൽ രാത്രി കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഡോക്ടർമാർക്ക് അഞ്ഞൂറ് മീറ്റർ അകലെയുള്ള ആശുപത്രിയിൽനിന്ന് പ്രവഹിക്കുന്ന ആർത്തനാദങ്ങൾ പുതിയ സംഭവമല്ല. മരണപ്പെടുന്നവരുടെ ബന്ധുക്കളുടെ പൊടുന്നനെയുള്ള രോദനം ആരുടെയും ഉറക്കം കെടുത്തും. ദുഃഖാർദ്രമായ വയലിൻസംഗീതം കണക്കെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നീണ്ടും കുറുകിയും തങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ആ സ്വരങ്ങളിൽ ലയിച്ച്, വിധിയെ പഴിച്ച് വീണ്ടും ഉറങ്ങുകയാണ് എന്റെ പതിവ്. എന്നാൽ ഈ നിലവിളി അടുത്ത മുറികളിലെങ്ങോനിന്നാണ്. ആ ശബ്ദത്തിന് എന്തോ അമാനുഷികതയുമുണ്ട്!