കൊളോണിയൽ ഇന്ത്യയിൽ 1857-ലെ സമരത്തിനുശേഷം ജയിലുകൾ വീണ്ടും തടവുകാരാൽ നിറയുകയും ശിക്ഷാസമ്പ്രദായത്തിൽ ഭരണകൂടം വലിയൊരു പ്രതിസന്ധി അഭിമുഖീകരിക്കുകയും ചെയ്തത് 1921-ലെ മലബാർ സമരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ്. കൊളോണിയൽ ഭരണകൂടം ഔദ്യോഗികരേഖകളിലും പുസ്തകങ്ങളിലും മാപ്പിള ലഹള എന്ന് മുദ്ര കുത്തിയ മലബാർ കലാപം യഥാർഥത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ്ഭരണകൂടത്തിന്റെയും ജന്മിമാരുടെയും മർദ്ദനത്തിനെതിരേ മർദ്ദിതസമൂഹം നടത്തിയ ഐതിഹാസികമായ പ്രക്ഷോഭമായിരുന്നു. 1836 മുതൽ നടന്ന ചെറുതുംവലുതുമായ കാർഷിക പശ്ചാത്തലമുള്ള സമരങ്ങളുടെ പര്യവസാനമാണ് 1921-ലെ മലബാർ കലാപം. മുൻകാലസമരങ്ങളിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായി കാർഷിക സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങൾ കൂടാതെ, ഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തുടക്കം കുറിച്ച നിസ്സഹകരണ ഖിലാഫത്ത് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും എം പി നാരായണമേനോന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കുടിയാൻ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും പങ്ക് മലബാര്‍ കലാപത്തിൽ നിർണായകമാണ്.
കേരളചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുള്ളത് മലബാർ കലാപത്തെ സംബന്ധിച്ചാണ്. കലാപത്തെക്കുറിച്ച് ഇതുവരെ നടത്തിയ പഠനങ്ങൾ മുഴുവൻ രേഖപ്പെടുത്തുക പ്രയാസമാണ്. ചരിത്രപുസ്തകങ്ങൾ, ലേഖനങ്ങൾ, സ്മരണകൾ, ആത്മകഥകൾ, ജീവചരിത്രങ്ങൾ എന്നിവകൂടാതെ നോവലുകളായും കവിതകളായും നിരവധി പുസ്തകങ്ങളാണ് പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടുള്ളത്. ഇന്ത്യയിലെയും വിദേശത്തെയും പ്രശസ്തരായ പല അക്കാദമിക ചരിത്രകാരന്മാരും മലബാർ സമരത്തെക്കുറിച്ച് പഠനങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അത്തരം ഗവേഷണങ്ങളെ കൊളോണിയൽ, ദേശീയവാദ, മാർക്സിസ്റ്റ്, കീഴാള, സ്ത്രീപക്ഷ വീക്ഷണങ്ങളിൽ തരംതിരിക്കാവുന്നതാണ്.
കൊളോണിയൽ വായനകൾ