ജാത്യാധിഷ്ഠിതമായ നിറത്തിന്റെ ശ്രേണീബദ്ധസ്വഭാവം ഇന്ത്യയിൽ തൊലിക്കറുപ്പ് പ്രശ്നമാകുന്നത് കോളനി ആധുനികതയുടെ ഉപോത്പന്നമായിട്ടാണെങ്കിലും ജാതിഘടന ചരിത്രപരമായി താരതമ്യേന ഇളംനിറമുള്ളവർക്കും അനുകൂലമായി ഒരു സൗന്ദര്യശാസ്ത്രപരമായ ശ്രേണീബന്ധം സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് കാണാം. വർണവ്യവസ്ഥ പ്രതീകാത്മകമായി ശുദ്ധിയെയും അശുദ്ധിയെയും തൊലിയിൽ ആരോപിക്കുന്നുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണരെ വിവരിക്കാൻ വെളുപ്പിനെ ഉപയോഗിക്കുകയും ശൂദ്രരെയും അതിശൂദ്രരെയും നിർവചിക്കാൻ ഇരുണ്ട നിറത്തെയും ഉപയോഗിക്കുന്നു. നന്മയെയും തിന്മയെയും, നായകനെയും വില്ലനെയും സൂചിപ്പിക്കാനും തൊലിയെ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് ഇളം നിറത്തിനെ ശുദ്ധമെന്നും ആത്മീയം എന്നും ഇരുണ്ട തൊലിയെ സാമൂഹ്യമായും ആത്മീയമായും പിന്നാക്കം നില്ക്കുന്നതായും മുൻകൂട്ടി നിർണയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ജാതി–തൊലി ശ്രേണീബദ്ധസ്വഭാവവും
കോളനീകരണത്തിന്റെ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കലും
ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ സെൻസസ് പ്രക്രിയയും മറ്റു നരവംശശാസ്ത്ര രേഖകളും ജാതിയെ തൊലിനിറവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി വംശീയവൽക്കരിച്ചു. ഇത് മുൻകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ഫ്ലൂയിഡിറ്റിയെ കളയുകയും നിറവും ജാതിയുമായുള്ള ബന്ധത്തെ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്ന കഥനങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു. കോളനിനരവംശശാസ്ത്രവും അക്കാലത്തെ ഫോട്ടോഗ്രാഫുകളും കോളനിസ്ഥാപനങ്ങളും സവർണ സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തെ സ്വാഭാവികമായി നിർണയിക്കുകയും ഇരുണ്ട നിറമുള്ളവരെയും താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരെയും കൂടുതൽ പ്രാന്തവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്തു.