പഴയങ്ങാടിയിലെ ആ ഇടുങ്ങിയ ഗല്ലിക്ക് കാലപ്പഴക്കത്തിന്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു. അവിടെ വെളിച്ചം കടക്കാന് മടിക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു മുറിയില്, 'അക്ഷര പീഠം' എന്ന ബോര്ഡിന് താഴെ കിഴവന് മാധവന് ഇരിക്കാറുണ്ട്. മണലാരണ്യത്തിലെ ഉണങ്ങിയ കാറ്റുപോലെ പഴയ കടലാസുകളുടെയും, മണ്മറഞ്ഞുപോയ എഴുത്തുകാരുടെ മഷിയുടെയും ഒരു പ്രത്യേക ഗന്ധം ആ കടയ്ക്കുള്ളില് എപ്പോഴും തങ്ങിനില്ക്കും. തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മങ്ങിയ മഞ്ഞ വെളിച്ചം നല്കുന്ന വിളക്കിന് കീഴെ, മാധവന് വെറുമൊരു പുസ്തകക്കച്ചവടക്കാരനായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് ആ അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങളുടെ കാവല്ക്കാരനായിരുന്നു.
ഒരു വൈകുന്നേരം, നഗരത്തിന്റെ ആഡംബരങ്ങള് പേറുന്ന ഒരു യുവാവ് കടയിലേക്ക് കയറിവന്നു. ഇറ്റാലിയന് സ്യൂട്ടും കൈത്തണ്ടയില് തിളങ്ങുന്ന ലക്ഷങ്ങള് വിലമതിക്കുന്ന വാച്ചും ഐ ഫോണും, അയാളുടെ സമ്പന്നത വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഷെല്ഫിലെ പൊടിപടലങ്ങള്ക്കിടയില് നിന്നും അയാള് ടോള്സ്റ്റോയിയുടെ ഒരു പഴയ പതിപ്പ് പുറത്തെടുത്തു. അതിന്റെ താളുകള്ക്ക് സ്വര്ണ്ണനിറമായിരുന്നു.
'ഇതിന് എന്തു വിലയാകും?' അയാള് അധികാര സ്വരത്തില് ചോദിച്ചു.
