ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയുടെ സിരകളിൽ സംഗീതം പോലെ ഒഴുകിയിരുന്ന വെനിസ്വേല ഇന്ന് ഒരു തേങ്ങലായി മാറിയിരിക്കുന്നു. വിഭവസമൃദ്ധമായ ഒരു ദേശത്തിന്റെ വായുവിൽ വിപ്ലവത്തിന്റെ ഗന്ധത്തിന് പകരം വഞ്ചനയുടെ കറുത്ത പുക പടരുന്നു. 'അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്' എന്ന സാമ്രാജ്യത്വ തന്ത്രത്തിന്റെ ചതുരംഗപ്പലകയിൽ, എണ്ണപ്പാടങ്ങളുടെ കറുത്ത സ്വർണ്ണം തേടിയെത്തിയ ആഗോളാധിപത്യ ശക്തികൾ ആ രാജ്യത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ അദൃശ്യമായ രാഷ്ട്രീയപ്പാശങ്ങൾ മുറുക്കി. ഉപരോധങ്ങളുടെ തീച്ചൂളയിൽ വെന്തുരുകുന്ന ഒരു ജനതയെ ലോകം 'നാർക്കോ സ്റ്റേറ്റ്' എന്ന് മുദ്രകുത്തി പരിഹസിക്കുമ്പോൾ, ആ രാഷ്ട്രീയ ചൂതാട്ടക്കളത്തിൽ ചാവേറുകളാകുന്നത് നിരപരാധികളായ സാധാരണ മനുഷ്യരാണ്.
ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഈ ഭീകരമായ നിഴൽ മുംബൈയിലെ ഛത്രപതി ശിവാജി അന്താരാഷ്ട്ര വിമാനത്താവളത്തിലെ ദീപ്തമായ വെളിച്ചത്തിന് മീതെയും ഒരു കരിമ്പടം പോലെ വീണുകിടന്നു. മായികമായ പ്രകാശവലയങ്ങൾക്കും ആധുനികതയുടെ ആഡംബരങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ, ഒരു വലിയ ശ്മശാനത്തിന്റെ ഭയാനകമായ നിശബ്ദത ആ ടെർമിനലിനെ വിഴുങ്ങിയിരുന്നു. അവിടെ, കാലം തെറ്റിയെത്തിയ ഒരു ശലഭത്തെപ്പോലെ ആ നീല ഷർട്ടുകാരൻ ഒരു വീൽചെയറിൽ തളർന്നിരുന്നു. ഒടിഞ്ഞ വാഴപ്പിണ്ടി പോലെ ചരിഞ്ഞ അവന്റെ കഴുത്ത്, ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനുമിടയിലുള്ള ഒരു ദുർബലമായ തൂക്കുപാലമായി തോന്നിപ്പിച്ചു. ബോധത്തിന്റെ അക്കരപ്പച്ച തേടിയുള്ള അവന്റെ യാത്രയിൽ, പകുതി തുറന്ന വായയിൽ നിന്ന് നിസ്സഹായതയുടെ ഒരു നെടുവീർപ്പ് ആ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേർന്നു.
രാഘവന് അതൊരു വെറും മനുഷ്യരൂപമായി തോന്നിയില്ല; മറിച്ച് അധർമ്മത്തിന്റെ വിപുലമായ ഒരു സാമ്രാജ്യം ഉച്ഛ്വാസവായു പോലെ പുറന്തള്ളിയ മലിനമായ ഒരു വിസർജ്യമായിരുന്നു ആ യുവാവ്. പ്രജാപതി തന്റെ അധികാരഗർവ്വിന്റെ അഴുക്കുകൾ പ്രജകളിലേക്ക് ഒഴുക്കിവിടുന്നത് പോലെ, ഏതോ ഏകാധിപതിയുടെ ജയിലറകളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു 'വിഷാണു'. അവന്റെ അധരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഊറിവന്നത് വെറും ഉമിനീരല്ല, മറിച്ച് തകർന്നുപോയ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ശാപമായിരുന്നു. കടൽ തീരങ്ങളിൽ ആത്മാക്കൾ തുമ്പികളായി പറക്കുന്നുവെന്ന് കവികൾ പാടുമ്പോൾ, ഈ വിമാനത്താവളത്തിലെ കൃത്രിമ വെളിച്ചത്തിൽ ആ യുവാവിന്റെ ആത്മാവ് വെനിസ്വേലൻ കാടുകളുടെ വന്യമായ ഗന്ധമുള്ള ഒരു കറുത്ത തുമ്പിയായി രാഘവന് ചുറ്റും വട്ടം ചുറ്റുന്നതായി അവന് തോന്നി.