മഞ്ഞു പോലൊരുവൾ
മെല്ലെയങ്ങു മാഞ്ഞു പോയ്
അല്ല വെറുപ്പിന്റെ
തീ കാറ്റിൽ ഉരുകിയൊലിച്ചു പോയ്
നമ്മളവളെ മറന്നു പോയ്
ഓർക്കും തോറും സങ്കടത്തിന്റെ
കടലായി മാറുന്നവൾ
അമ്മയായിട്ടും
താരാട്ടുപാടാൻ മറന്നവൾ
മക്കളെയൊന്നു
ചേർത്തണയ്ക്കാൻ
അവസരത്തിനായ് കാത്തവൾ
വിശപ്പിന്റെ തീയാളും നേരവും
അമ്മ മനസ്സുമായ്
മക്കളെയോർത്തു നൊന്തവൾ
സ്ത്രീധനത്തുലാസിലാടി
നിലതെറ്റി വീണു പോയ്
നിങ്ങളവളെ മറന്നു പോയോ?
വിശന്നു വിശന്നാണവളു മറഞ്ഞത്
തൊലി എല്ലോടൊട്ടി
അവളു മറയും നേരം
തൊണ്ട തടഞ്ഞ
നിലവിളിയങ്ങു ഈശ്വരൻ
കേട്ടതോ അറിയില്ല