മലയാളത്തമിഴൻ

സുബ്രഹ്‌മണ്യ ഭാരതിയോ
സുപ്രഭാത മാധുരിയോ
മധുരത്തേൻ തുമ്പികളിൽ
കവിതയ്ക്കു തീ കൊളുത്തി

കൊളുത്തില്ലാ ജാലകത്തിൽ
കൊളുന്തിന്റെ മണപ്പച്ച
പച്ചപ്പാടം കാത്തു വച്ച
കാവേരിപ്പൂമ്പട്ടണത്തിൽ

പട്ടണപ്പോർവെയിലല്ലോ
പടിയെല്ലാം കെട്ടിയത്
കെട്ടുപടി കേറിക്കേറി
മധുരയ്ക്കു പോയൊരുത്തൻ

പോയ കോലം കോവലനായ്
ചിലമ്പില്ലാക്കള്ളനുമായ്
മായക്കാലം കണ്ടുനിൽക്കേ തലയില്ലാച്ചെമ്മരമായ്

മരം കണ്ടു പെണ്ണൊരുത്തി
മുലത്തീയിൽ പുരം കത്തി
കത്തി കൊണ്ടു കാവ്യമൊന്നു
വരഞ്ഞിട്ടു മലയാളി

മലയാളത്തമിഴന്റെ
മലയില്ലാത്തിണ കേട്ടു
കേട്ടുകേൾവിക്കപ്പുറത്തെ
വഴിനടത്തപ്പോരാട്ടം

പോരാട്ടപ്പൊരുൾ ചൊല്ലു
പനനൊങ്കേ നല്ല തങ്കേ
തങ്കപ്പെട്ട മണിയമ്മേ
പെരിയോറിൻ കഥ ചൊല്ല്

ചൊല്ലുറങ്ങും കഥ കേൾക്കാൻ
കണ്ണടച്ചു ചെല്ലക്കണ്ണ്
കണ്ണിലൊരു കാവലിന്റെ
കുന്തമുന നീളുന്നുണ്ട്

ഉണ്ടായില്ലാ വെടി കേട്ട
കപ്പലോട്ടക്കാലമാണ്
കാലക്കോട്ടയുലയ്ക്കുന്നു
രാവണന്റെ ദശചിന്ത

ചിന്തച്ചന്ദ്രൻ ദ്രാവിഡന്റെ
ചന്തമുള്ള മുഖം കണ്ടു
കണ്ട മുടി മേഘമായി
രാത്രിക്കാട്ടിലിടിവെട്ടി

വെട്ടിയ വാൾത്തുമ്പിലൊരു
കോസലന്റെ കോപം കണ്ടു
കണ്ട കടൽ ആർത്തലയ്‌ക്കേ
കിഴക്കിന്റെ മിഴി ചോന്നു

ചോന്നമിഴി വെളുത്തപ്പോൾ
മണ്ണടരിൽ കൈകൾ കുത്തി
കുത്തിവച്ച കാർക്കൊടിയിൽ
ഉദയത്തിന്നഴകേറി

ഏറിയൊരു സ്വാഭിമാന
ക്കൊടിക്കമ്പിൻ ചോട്ടിലല്ലോ
ചോടുറച്ച തങ്കപ്പെണ്ണും
ചെല്ലക്കണ്ണും തളിർക്കുന്നു

തളിർക്കുന്നു കൃഷ്ണമരം
മുളയ്ക്കുന്നു വംശച്ചെടി
ചെടിച്ചുണ്ടിൽ ചെണ്ടുമല്ലി
കൊണ്ടിളകീ പുളിമരങ്ങൾ

പുളിമരമേ പുന്നാരീ
ചിണുങ്ങുന്നു ചിങ്ങത്തെങ്ങ്
തെങ്ങോലത്തുമ്പിലുണ്ടൊരു
മലയാളത്തമിഴ് ചിന്ത്.

This poem beautifully captures the rich legacy and cultural heritage of Kerala and Tamil culture, celebrating their traditions, art, history, and timeless values. Blending poetic imagery with cultural pride, it explores the shared roots, unique customs, and enduring spirit of two ancient South Indian civilizations.