രചന

ചിത്രകാരാ, പകർത്തുവാനാമോ
ഒറ്റ വർണ്ണത്തിലീ ശോകസാരം?

എത്ര നേർരേഖ ചേർത്തുവച്ചാലും
വക്രമാകുന്ന ജീവിതാലേഖം?
വസ്ത്രമെന്നപോലിമ്മട്ടു നമ്മെ-
ത്തച്ചലക്കുന്നൊരാഗ്നേയഹസ്തം?

കുറ്റുമുണ്ടെന്നു കൂവിത്തിമിർക്കാൻ
ചുറ്റുമെന്നും കിതയ്ക്കുന്നൊരൂറ്റം?
കയ്യഫാസിന്റെ നീതിയും നേരും
കൺവിളക്കായൊരന്ധവിന്യാസം?
കള്ളനാം ബറബ്ബാസിന്റെ ജീവൻ
നല്ലതെന്നിരമ്പും മഹാരോഷം?

ചിത്രകാരാ, പകർത്തിവയ്ക്കാമോ
മുക്തിയില്ലാത്തൊരീ ശ്വാസവേഗം?

'Rachana'a poem written by Vijayalakshmi is a poignant reflection on the limits of art to capture suffering and injustice, questioning whether the essence of human pain, guilt, and oppression can ever be fully preserved or conveyed.