സമകാലിക ചെറുകഥാസമ്പ്രദായത്തിന്റെ ശീലങ്ങളെത്തന്നെ ഉടയ്ക്കുന്ന മറുഭാഷ പറയുന്നവയാണ്‌ വി എസ് അജിത്തിന്റെ "പെൺഘടികാര''ത്തിലെ കഥകൾ. ഉത്തരാധുനികത എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന സമകാലിക ചെറുകഥയിൽ ശീലമായിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള കഥാവഴക്കങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന മറ്റൊരുതരം എഴുത്ത്; സമകാലിക ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള മറുനോട്ടം. രൂക്ഷമായ ആക്ഷേപഹാസ്യവും ഏതാണ്ട് അക്രമസ്വഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഭാഷയും നിത്യജീവിതഭാഷണശൈലിയും ജനപ്രിയസംസ്കാരത്തിലുള്ള ഊന്നലും നിറഞ്ഞ അജിത്തിന്റെ രചനകൾ സമീപകാലത്താണ് ചെറുകഥയുടെ മാറുന്ന പ്രകൃതി വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുതുടങ്ങിയത്. ഒരു വർഷംമുമ്പുമാത്രം പുറത്തുവന്ന എലിക്കെണി, ഇണയില്ലാപ്പൊട്ടൻ എന്നീ സമാഹാരങ്ങളും ആനുകാലികങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുള്ള ഏതാനും അസമാഹൃതകഥകളും മാത്രമടങ്ങുന്ന അജിത്തിന്റെ രചനാലോകം ശ്രദ്ധ നേടിയതിനുകാരണം അവ കൊണ്ടുവരുന്ന പുതിയൊരു കഥപറച്ചിൽ രീതിയാണ്. മലയാളത്തിലെ ഉത്തരാധുനികതയുടെ രണ്ടാംതരംഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തുകകൂടി ചെയ്യുന്ന ഒരു കഥാഖ്യാനരീതിയാണത്.
മധ്യവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട സാമാന്യമനുഷ്യരുടെ നിത്യജീവിതമാണ് അജിത്തിന്റെ കഥകളുടെ ആഖ്യാനമണ്ഡലം. ആക്ഷേപഹാസ്യവും ഫലിതവും വിരുദ്ധോക്തിയും വിലക്ഷണീകരണവും സമൃദ്ധമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പെൺഘടികാരത്തിലെ കഥകൾ പരിഹാസത്തിന്റെ പുറന്തോടിനുള്ളിൽ നിത്യജീവിതത്തിന്റെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും സംഘർഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആന്തരലോകത്തേക്കു ദാർശനികമോ പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമോ ആയ ചിന്താഭാരങ്ങളൊന്നും നടിക്കാതെ സ്വതന്ത്രമായി നടന്നുകയറുന്നു. ആൺ-പെൺ ബന്ധം, പെൺസ്വത്വം, ലിംഗപദവി തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന ആശയങ്ങളാണ് അവ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. പ്രമേയത്തിലും ആഖ്യാനത്തിലും സമകാലികമെന്നു വ്യവസ്ഥപ്പെട്ടുവരുന്ന കഥാരീതിയിൽനിന്നു ഭിന്നമായ പ്രകാരങ്ങളിൽ നിത്യജീവിതം ആവിഷ്കരിക്കുന്ന ഈ കഥകൾ ഉത്തരാധുനിക ഭാവുകത്വത്തെ വിപുലീകരിക്കുന്നു. മറ്റൊരു തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ആഖ്യാനത്തിലും പ്രമേയത്തിലും ഭാഷയിലും ലിംഗസങ്കല്പത്തിലും രാഷ്ട്രീയഭാവനയിലുമൊന്നും പ്രത്യേകിച്ചൊരു താരകേന്ദ്രമില്ലാത്ത വ്യത്യസ്തതകളുടെ ബഹുലതയായി ഉത്തരാധുനികതയെ സ്ഥാനാന്തരപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ പുതിയ എഴുത്തുരീതികളെ ഉത്തരാധുനികതയുടെ രണ്ടാം തരംഗം എന്നു വിളിക്കാനാണ് എനിക്കു താത്‌പര്യം. മറ്റു തരംഗങ്ങളുടെ സാധ്യതകൾകൂടി അത് പ്രവചിക്കുന്നു.
നിത്യജീവിതമാണ് പെൺഘടികാരത്തിലെ കഥകളുടെ പ്രമേയാധാരം. കുറെക്കൂടി തെളിച്ചുപറഞ്ഞാൽ സാധാരണമായ പെൺജീവിതം അല്ലെങ്കിൽ പെൺജീവിതത്തിന്റെ സാധാരണതയാണ് ഈ കഥകളിൽ ആഖ്യാനരൂപം കൈവരിക്കുന്നത്. നിത്യജീവിതവും സ്ത്രീജീവിതവും തമ്മിലുള്ള ആ ബന്ധത്തെപ്പറ്റി പറയണമെങ്കിൽ നിത്യജീവിതം എന്ന സങ്കല്പത്തെ വിശദീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. വ്യക്തതയ്ക്കൊപ്പം അവ്യക്തതയും സന്ദിഗ്‌ധതയുംകൂടി സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാമൂഹികശാസ്ത്രസംജ്ഞയാണ് നിത്യജീവിതം അല്ലെങ്കിൽ ദൈനംദിനജീവിതം എന്നു പരിഭാഷപ്പെടുത്താവുന്ന എവരിഡേ ലൈഫ്‌. സാധാരണവും അടിസ്ഥാനപരവും ശീലപരവുമായ ദൈനംദിനതയാണ് നിത്യജീവിതം. സാധാരണമായ പതിവുശീലത്തിന്റെ ശൈലിയിൽ പറഞ്ഞാൽ പണ്ഡിതനും പാമരനും ഒരുപോലെ പങ്കുവയ്ക്കുകയും കടന്നുപോവുകയും ചെയ്യുന്ന അതിസാധാരണത്വത്തിന്റെയും ശീലത്തിന്റെയും നിസ്സാരതകളുടെയും അനുഭവലോകം.