കുടജാദ്രിയുടെ താഴ്വാരത്തിലുള്ള പുരാതനമായ കൊല്ലൂർ മൂകാംബികാക്ഷേത്രത്തിലെത്തിയ സ്ത്രീയും പുരുഷനും രാത്രിയുടെ അവസാനയാമത്തിൽ ഉഡുപ്പറുടെ മഠത്തിൽനിന്നും കൈക്കുഞ്ഞുമായി സൗപർണികാനദി ലക്ഷ്യമാക്കി ഇറങ്ങിനടന്നു...നല്ല ഇരുട്ടാണ് ചുറ്റിലും... പണ്ടാണ് സംഭവം. ഏതാണ്ട് പത്തറുപത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്... പുലരാറായെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച് കുളിക്കാനിറങ്ങിയതാണ്. നടന്ന് നടന്ന് ഇരുട്ടിൽ വഴിതെറ്റി. അന്നാണെങ്കിൽ കൊടുംകാടാണ് ചുറ്റിലും. ഊടുവഴികളിലൂടെ, കാട്ടുപൊന്തകൾക്കിടയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചെത്തിയത് താടിയും മുടിയും വളർത്തിയ ഒരു സന്ന്യാസിയുടെ തപസ്സിന് മുന്നിൽ. അയാൾ കോപിഷ്ഠനായി. സൗപർണികയിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ച്, സരസ്വതീമണ്ഡപത്തിലെത്തി കുഞ്ഞിന്റെ കാതിൽ പേര് വിളിക്കാൻവന്നതാണെന്നറിഞ്ഞതോടെ സന്ന്യാസി അല്പം തണുത്തു. പിന്നെ കുഞ്ഞിനെ കൺപാർത്ത് കുതൂഹലത്തോടെ ചോദിച്ചു:
“എന്ത് പേര്?”
വിജയദശമി ദിവസം, തിരുവോണം നാളിൽ പിറന്ന കുട്ടിയാണ്. മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ച പേര് പുരുഷൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം മൗനം അവലംബിച്ചശേഷം സന്ന്യാസി ഉരിയാടി: