മലയാള നോവലിൽ ആധുനികാനന്തര ഭാവുകത്വത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ച കൃതിയാണ് "ആയുസ്സിന്റെ പുസ്തകം'. 1982-ൽ എഴുതി, 1983-ൽ ആഴ്ചതോറുമുള്ള വായനകൾക്കൊടുവിൽ, 1984-ൽ പുസ്തകരൂപത്തിൽ "ആയുസ്സിന്റെ പുസ്തകം' മലയാളിക്ക് ലഭിച്ചു. നോവൽ എന്ന സാഹിത്യസംവർഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉന്നതബോധവും പുതിയ ലാവണ്യദർശനവും മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ വിശിഷ്യ വ്യക്തിമനസ്സിന്റെ സങ്കീർണ്ണതകളെക്കുറിച്ചുള്ള തിരിച്ചറിവുകളും ഈ നോവൽ വായനക്കാർക്കു പകർന്നിട്ടുണ്ട്. ഉത്തരകേരളത്തിലെ ഒരു കുടിയേറ്റഗ്രാമമാണ് കഥാപരിസരമെങ്കിലും ഈ നോവൽ കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചുള്ള രചനയല്ല. വായിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം അവരവരുടേതായ ഭൂമിശാസ്ത്രവും ഭാവനാഭൂപടവും രൂപപ്പെടുത്താവുന്നൊരു ദേശസംസ്‌കൃതിയാണ്. ലോകത്തിൽ എല്ലായിടത്തുമുള്ള മനുഷ്യരും അനുഭവങ്ങളുമെന്നൊരു വലിയ ഭൂമികതന്നെ നോവലിനുണ്ട്.
മനുഷ്യന്റെ അദമ്യമായ കാമനകളും അടക്കിവെക്കാനാവാത്ത മോഹങ്ങളും ഇച്ഛകൾ പൂർത്തീകരിക്കാനാവാത്ത വ്യാകുലചിന്തകളും ഉൾച്ചേർന്ന അപരിമേയലോകം. വ്യസനങ്ങളും വേർപാടുകളും അതിനുമപ്പുറം ഏകാകിയായ പച്ചമനുഷ്യന്റെ നിലവിളിയുമുയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന (‘അയ്യോ ഭൂമിയേ, എന്റെ രക്തം മൂടരുതേ, എന്റെ നിലവിളി എങ്ങും തടഞ്ഞുപോകരുതേ...’) ദാർശനികമാനമുള്ള ഒരു നോവൽ. നഗ്നമായ ജീവിതത്തിനുനേരെ ക്യാമറ കൺതുറന്നവിധമുള്ള നൂറ്റിപ്പതിനഞ്ചു ഖണ്ഡങ്ങളായാണ് നോവലിന്റെ ഘടന. നാല്പത്തിരണ്ട് വർഷം പിന്നിട്ടിട്ടും നവയൗവന ദീപ്തിയോടെ വായന തുടരുന്ന "ആയുസ്സിന്റെ പുസ്തകം', വിധിക്ക് പുസ്തകമില്ലെങ്കിലും പുസ്തകത്തിന് വിധിയുണ്ടെന്ന് നിരന്തരം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
ഈ നോവൽ വായിച്ചവരെല്ലാം പ്രമേയം, ഭാഷ, ഭാവന, ആഖ്യാനം എന്നിവയിലെ പുതുമയും ദൃശ്യാത്മകലാവണ്യവും ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. നോവലിനെക്കുറിച്ച് അച്ചടിച്ചുവന്ന ആദ്യവിശകലനം ആഷാമേനോന്റെയായിരുന്നു. നാല്പതാം വാർഷികവേളയിൽ ഇ.വി. രാമകൃഷ്ണന്റെ പഠനവും വന്നു. ഇതിനിടയിൽ പത്ത്, ഇരുപത്, ഇരുപത്തഞ്ച്, മുപ്പത്–വാർഷികപ്പതിപ്പുകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുവന്ന പഠനങ്ങളും പ്രശസ്ത കഥാകൃത്തുക്കളുടെയും മാധ്യമപ്രവർത്തകരുടെയും വായനാനുഭവങ്ങളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള രചനകളിൽനിന്ന് തെരഞ്ഞെടുത്താണ് ‘ആയുസ്സിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയത്’ സമാഹരിച്ചിട്ടുള്ളത്.