കല്പയിലെ തണുപ്പിന് ഒരു പ്രത്യേക ഗന്ധമുണ്ട്. പൈൻ മരങ്ങളുടെ കറയും, ഉണങ്ങിയ ആപ്പിൾ ഇലകളും, ദൂരെ കൊടുമുടികളിൽ നിന്നിറങ്ങി വരുന്ന ശുദ്ധമായ മഞ്ഞും ചേർന്നൊരു ഗന്ധം. പുലർച്ചെ അഞ്ചു മണിയായിട്ടേയുള്ളൂ. കിന്നർ കൈലാഷ് മലനിരകൾക്ക് മുകളിൽ സൂര്യൻ തന്റെ ചായക്കൂട്ടുകൾ വീഴ്ത്തിയിട്ടില്ല. ആകാശത്തിന് ഇപ്പോൾ ഒരു കടുംനീല നിറമാണ്.
ഹിമാലയൻ കാറ്റ് ജാക്കറ്റിനുള്ളിലേക്ക് അരിച്ചുകയറുന്നുണ്ട്. അരവിന്ദ് ജാക്കറ്റിന്റെ സിബ്ബ് തൊണ്ട വരെ വലിച്ചുമൂടി. വിരലുകൾ തണുത്ത് മരവിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹോംസ്റ്റേയുടെ മരപ്പലകകൾ പാകിയ ബാൽക്കണിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ താഴെ താഴവരയിൽ നിന്ന് സത്ലജ് നദിയുടെ നേർത്ത മുരൾച്ച കേൾക്കാം. ഈ ഏകാന്തത തേടിയാണ് അവൻ ഇവിടേക്ക് വന്നത്. ലോകത്തിന്റെ ബഹളങ്ങളിൽ നിന്നും, ഓർമ്മകളുടെ വേട്ടയാടലുകളിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടാൻ ഇതിലും നല്ലൊരു ഇടമില്ല.
വെളിച്ചം മെല്ലെ പടരാൻ തുടങ്ങി. മഞ്ഞുപുതച്ചു കിടക്കുന്ന മലഞ്ചെരിവുകളിലെ ചെറിയ വീടുകളിൽ നിന്ന് പുക ഉയരുന്നത് കാണാം. അരവിന്ദ് ക്യാമറ ട്രൈപോഡിൽ ഉറപ്പിച്ചു. വൈൽഡ് ലൈഫ് ഫോട്ടോഗ്രാഫിയിൽ അവന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട സമയം ഇതാണ്. പ്രകൃതി ഉറക്കമുണരുന്ന നിമിഷം. ലെൻസിലൂടെ അവൻ ദൂരെയുള്ള ആപ്പിൾ തോട്ടങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി. മഞ്ഞിന്റെ വെളുപ്പിനിടയിൽ ഏതെങ്കിലും കസ്തൂരിമാനോ അത്യപൂർവ്വമായ ഹിമപ്പക്ഷികളോ തെളിയുന്നുണ്ടോ എന്ന് പരതി.