വേദി മൂന്നിൽ അപ്പോഴും ആരവം കെട്ടടങ്ങിയിരുന്നില്ല. കടൽക്കാറ്റിന്റെ ഇരമ്പലിനെക്കാൾ ഉച്ചത്തിൽ മനുഷ്യർ സംസാരിക്കുന്ന ഒരിടം. വാക്കി-ടോക്കിയിലെ നിരന്തരമായ ശബ്ദങ്ങൾക്കിടയിലും സ്റ്റേജിലെ മൈക്കുകളുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ ശരിയാണോ എന്ന് താര ഒന്നുകൂടി നോക്കി. സാഹിത്യോത്സവത്തിന്റെ തിരക്കിനൊപ്പം അവൾ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ചിട്ടയായ ജീവിതം, കൃത്യമായ സമയക്രമങ്ങളുള്ള ഒരോട്ടം—അതായിരുന്നു അവൾക്ക് വേണ്ടിയിരുന്നത്. പഴയ ലൈബ്രറിയിലെ ഇടനാഴികളിലെ നിശബ്ദതയിൽ നിന്ന് അവൾ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടിവന്നതാണ്. ചിന്തിക്കാൻ സമയം കിട്ടരുത്; ഓർമ്മകൾക്ക് കടന്നുവരാൻ കഴിയാത്തവിധം ചുറ്റും എപ്പോഴും ശബ്ദങ്ങളുണ്ടാകണം.
ഷെഡ്യൂളിലേക്ക് കണ്ണോടിക്കുമ്പോഴാണ് വാക്കി-ടോക്കിയിൽ ആ നിർദ്ദേശം വന്നത്.
'വേദി മൂന്ന്... നെക്സ്റ്റ് ഗസ്റ്റ് ഈസ് റെഡി. ദേവാനന്ദ്.'