ആദ്യയാമങ്ങൾ ആമയങ്ങളെയാറ്റിടുന്ന പൂഞ്ചോലയിൽ
വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർവൃതികളായ് കാറ്റിലാടുന്നു കൂട്ടമായ്!
എങ്കിലും പ്രിയേ! ഒന്നറിഞ്ഞീലേ എന്നനുരാഗ നൊമ്പരം
പങ്കിലങ്ങളായ് എന്തിനെന്നെ ഹാ! ദൂരെ നിർത്തി നീയിത്ര നാൾ
സന്ധ്യയായ്! മധു നുകർന്നെത്തി വണ്ടുകൾ പോയി! ഉദ്യാനം മൂകമായ്
വന്ധ്യയെന്ന പോൽ എന്തിനീ നാട്യം ! എന്തിനെന്നോടു ദ്വേഷമോ !
വൈകിയെങ്കിലും ചേർന്നു നിൽക്കുക
നിർമ്മലേ! ശ്യാമ പുഷ്പമേ
പാകുകെന്നിൽ നിൻ ഉൾത്തുടിപ്പുകൾ
ഹൃദ്യരാഗമായ് ആഴ്ക നീ
മഞ്ജുളാംഗികൾ മോടി കൂട്ടുന്ന പൈക്കിടാവിൻ്റെ മേനിയിൽ
കഞ്ചുകം മാറ്റി വന്നിടുന്നിതാ തെന്നിവീഴുന്ന സന്ധ്യയും!
കാലമെത്രയോ നീണ്ടതാകിലും വശ്യമാം പൂങ്കവിളുകൾ
കല്യമെത്രയോ ശോഭനം ! താവകാംഘ്രി ചൂടുമീ രേണവും
രണ്ടതല്ല നാം വീണ്ടതാം ! വിരണ്ടാണ്ടു പോവേണ്ടതല്ലിതിൽ
കണ്ടതൊന്നുമേ വിസ്മരിച്ചഹോ !
കൊണ്ടിടേണ്ടു തൻ ജീവിതം
മന്നിലിത്രയും ഭംഗിയുള്ള നാൾ ഇന്നു തന്നെയാണോമലേ!
വന്നണഞ്ഞെന്നിൽ പ്രേമരാഗമായ് നൽപ്പരാഗങ്ങളേകണേ !
ഒന്നു മാത്രമായ് ദ്വൈതഭവങ്ങൾ സാഗരങ്ങളിൽ ഒഴുക്കിടാം
ഒന്നതല്ലയോ ഒന്നതല്ലയോ നമ്മൾ എന്നും ഒന്നല്ലയോ !
