പുരാതന പുരാണങ്ങളിലും
നാടോടിക്കഥകളിലും
ഞങ്ങൾ തീയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചവരും
ജ്വാലകളെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നവരുമായ ജീവികളാണെന്ന്
വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
ഐതിഹ്യം ഉണ്ടായതിന്റെ കാരണം ഇതാവാം
ഞങ്ങൾ പലപ്പോഴും
ചീഞ്ഞ മരക്കുറ്റികൾക്കുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കും.
ആളുകൾ ആ കുറ്റികൾ
തീയിലേക്ക് ഇട്ടപ്പോൾ,
ചൂടിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ
ഞങ്ങൾ പരിഭ്രാന്തരായി
പുറത്തേക്ക് ഇഴഞ്ഞുവന്നു.
അത് തീയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ
ഉയർന്നുവരുന്നതുപോലെ തോന്നിച്ചു.
തീ ഞങ്ങൾക്ക് മാരകമാണ്.
ഞങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ
ജലത്തിന്റെയും മണ്ണിന്റെയും ജീവികളാണ്.
ഞങ്ങൾ ചാരം കൊണ്ട് ഉണ്ടായതല്ല.
ഉറങ്ങുന്നത് നനഞ്ഞ മണ്ണിലാണ്,
മഴകൊണ്ട് മൃദുവായ പുറംതൊലിക്കടിയിൽ.
ഞങ്ങളുടെ തൊലി കുളങ്ങളെ കുടിക്കുന്നു,
ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസം തണുത്ത മൂടൽമഞ്ഞാണ്,
തീയോ? തീ മാത്രമാണ്
ഞങ്ങളുടെ കഥയെ പുകയാക്കി മാറ്റുന്നത്.