നിന്നെ കൊണ്ടുപോയ
വയലിന്റെ കരയ്ക്കല്
ഞാന് നിന്ന നിമിഷത്തിലേക്ക്
ഭ്രഷ്ടയായ ഒരു സ്ത്രിയും
രജസ്വലയായ സന്ധ്യയും
ഒരുമിച്ചു വന്നു
എന്നെയും സന്ധ്യയെയും മറികടന്ന്
നിന്നേക്കാള് വേഗത്തില്
അവള് പോയി
ഇലപ്പടര്പ്പില്
മുളങ്കിളിയെന്നോണം
പച്ചപ്പില് അപ്രത്യക്ഷയായ
നിന്നെയോര്ത്ത്
എന്റെ കണ്ണുകള്
കരഞ്ഞ നേരത്ത്
ചെരിഞ്ഞ പാതയിലൂടെ
ചെറുതുരുത്തിയിലേയ്ക്കാവുമോ
നിശ്ശബ്ദതയും
വഴിഞ്ഞു പോയത്?