പഞ്ചാരഭരണിയിലെ
ഉറുമ്പുകൾക്കെല്ലാം
പ്രമേഹമായിരുന്നു.
കാല്പനികതയുടെ
വെളുത്ത തരികൾ
ഭരണിയാകെ നിറഞ്ഞു.
ഭരണിസ്വർഗ്ഗം കടക്കാൻ
ഒരുറുമ്പും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.
മൺതരികളിൽ
പാദങ്ങൾ തൊട്ട കാലം
എന്നോ മറന്നു.
പ്രണയിക്കുമ്പോൾ
ഭരണിയുറുമ്പുകളായിരുന്നു നാം.
അവളെയല്ലാതെ
മറ്റൊന്നും കണ്ടില്ല.
ലോകം വിശാലമായിരുന്നിട്ടും!
ഓരോ ഉറുമ്പും ലക്ഷ്യമിട്ടു:
മുഴുവൻ പഞ്ചാരത്തരികളും
തിന്നുതീർക്കണം
തിന്നു മടുക്കുമ്പോൾ
അതിൽത്തന്നെയുറങ്ങും
അവിടെത്തന്നെ രമിക്കും
അവിടെത്തന്നെ വിസർജിക്കും.
തീറ്റയജ്ഞം.
അരിച്ചരിച്ച്
കാർന്നുകാർന്ന്
നുണഞ്ഞുനുണഞ്ഞ്
ആസ്വദിച്ചാസ്വദിച്ച്
ഉറുമ്പുകൾ മുന്നേറി.
