ഫർസാനയുടെ 'കിള' എന്ന നോവലിൽ സേബയുടെ ജീവിതം മാത്രമല്ല; മലബാറിലെ മുസ്ലിം സ്ത്രീയുടെ ശരീരം, ഓർമ്മ, കുടുംബം, മതം, വംശാവലി, പ്രവാസം, ഭാഷ എന്നിവയ്ക്കുമേൽ പ്രവർത്തിച്ച അധികാരങ്ങളുടെ ദീർഘചരിത്രമാണ് വായിക്കപ്പെടുന്നത്.
കിളയെ ഒരു സ്ത്രീയുടെ അതിജീവനകഥയായി മാത്രം വായിക്കുന്നത് നോവലിനോട് ചെയ്യുന്ന വലിയൊരു അനീതിയായിരിക്കും. സേബ എന്ന യുവതിയുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന അടിച്ചമർത്തലുകളും അതിനെ മറികടന്ന് സ്വന്തം ജീവിതം പുനർനിർമ്മിക്കാനുള്ള അവളുടെ ശ്രമവും നോവലിന്റെ ദൃശ്യമായ കേന്ദ്രമാണെങ്കിലും, അതിന്റെ ആന്തരികഘടന അതിനേക്കാൾ വിശാലമാണ്. സേബയുടെ വ്യക്തിജീവിതത്തിലൂടെ നോവൽ അന്വേഷിക്കുന്നത് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ഓർമ്മയെയും അതിന്റെ കുടുംബഘടനകളെയും മതസങ്കൽപ്പങ്ങളെയും ലിംഗാധികാരങ്ങളെയും ചരിത്രപരമായ സഞ്ചാരങ്ങളെയുമാണ്.
അതിനാൽ 'കിള' ഒരു സ്ത്രീയുടെ കഥയല്ല; സ്ത്രീയെ നിർവചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു സാമൂഹിക ലോകത്തിന്റെ വിമർശനാത്മക പുനർവായനയാണ്. അതിലും പ്രധാനമായി, ഈ പുനർവായന ഒരു പുറത്തുനിന്നുള്ള നോട്ടമല്ല. മലബാറിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിനകത്തുനിന്ന് അതിന്റെ ഓർമ്മകളെയും വിരോധാഭാസങ്ങളെയും വായിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നോവലിന്റെ സ്ത്രീപക്ഷ രാഷ്ട്രീയം മുദ്രാവാക്യങ്ങളിലല്ല, ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ ഇടങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.