സ്ത്രീയുടെ അസ്തിത്വവും അതിജീവനവും കാലാകാലങ്ങളായി സാഹിത്യത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിഷയമാണെങ്കിലും, സ്വന്തം ആത്മാവിനെ ശരണം പ്രാപിക്കാനുള്ള ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകൾക്ക് എക്കാലത്തും വലിയ പ്രസക്തിയുണ്ട്. ഇന്ത്യൻ കരസേനയിൽ ദന്തൽ ഡോക്ടറായി രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കാൽ നൂറ്റാണ്ടോളം സേവനമനുഷ്ഠിച്ച ലെഫ്റ്റനന്റ് കേണൽ (റിട്ട.) ഡോ. സോണിയ ചെറിയാൻ രചിച്ച 'അവളവൾ ശരണം' എന്ന ലേഖനസമാഹാരം ഈ യാഥാർഥ്യത്തെ കാവ്യാത്മകവും എന്നാൽ തീർത്തും വസ്തുനിഷ്ഠവുമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. മുൻവിധികളില്ലാത്ത ഒരു തുറന്നെഴുത്താണ് ഈ കൃതി.
ശീർഷകത്തിന്റെ ദാർശനിക തലം: 'എന്റെ ശരണം ഞാൻ തന്നെ'
ബാല്യത്തിൽ പിതാവിനാലും, യൗവനത്തിൽ ഭർത്താവിനാലും, വാർദ്ധക്യത്തിൽ പുത്രനാലും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടവളാണ് സ്ത്രീ എന്ന പരമ്പരാഗതമായ വാർപ്പുമാതൃകകളെ അതിന്റെ അടിവേരോടെ പിഴുതെറിയുകയാണ് ഈ കൃതി. ഗൗതമൻ ഒളിച്ചോടിപ്പോയപ്പോൾ തകർന്നടിയാതെ, തന്റെ ശരണം താൻ മാത്രമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ യശോധരയുടെ ആത്മബോധത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ ആശയപരമായ തുടക്കം.